ขี้กบกลายเป็นธูป — งานฝีมือ 225 ปี และ 80 ปีในครอบครัวเดียว

ปี 1946 ชายคนหนึ่งชื่อ Meeran เปิดโรงงานของเล่นขึ้นที่ Channapatna เมืองเล็ก ๆ ในรัฐ Karnataka ทางตอนใต้ของอินเดีย แปดสิบปีต่อมา หลาน ๆ ของเขายังคงทำงานนั้นอยู่ โรงงานแห่งนี้ชื่อ Meeran Art & Crafts และพวกเขาคือรุ่นที่สาม

งานฝีมือที่พวกเขารับช่วงมานั้นเก่าแก่กว่าตัวครอบครัวราวหนึ่งศตวรรษครึ่ง Channapatna กลึงไม้และลงรักมาแล้วประมาณ 225 ปี ตามที่ทางโรงงานเล่า เรื่องเริ่มขึ้นเมื่อ Tipu Sultan ผู้ปกครองแห่ง Mysore นำช่างฝีมือชาวเปอร์เซียเข้ามาสอนช่างไม้ท้องถิ่นให้รู้จักศิลปะการกลึงลงรัก ครอบครัวนี้ไม่ได้เป็นผู้เริ่มธรรมเนียมนั้น พวกเขาเข้าไปร่วม แล้วก็รักษามันไว้

Turned and lacquered pieces in Channapatna, Karnataka — Meeran Art & Crafts

ไม้ที่ใช้คือ aale mara หรือไม้งาช้าง Wrightia tinctoria อ่อนพอจะขึ้นรูปบนเครื่องกลึงมือ และแข็งพอจะทนมือเด็ก บางครั้งก็มีไม้จันทน์และไม้พะยูงปะปนมาบ้าง สีที่ใช้คือครั่ง ซึ่งเป็นยางธรรมชาติ นำมาทำงานร่วมกับสีย้อมจากพืช เทคนิคที่เป็นชื่อเรียกของงานฝีมือนี้คือการกลึงลงรัก นั่นคือสีจะถูกลงในขณะที่ชิ้นงานยังหมุนอยู่

The colour goes on while the piece is still spinning

แล้วก็มีรายละเอียดที่ลืมได้ยาก เศษไม้และขี้กบที่หลุดออกจากเครื่องกลึงไม่ได้ถูกกวาดลงถังขยะ มันถูกเก็บรวบรวม และถูกนำไปทำเป็นธูป

What comes off the lathe is collected, not swept into a bin

นั่นไม่ใช่ประโยคที่ใครคิดขึ้นมาเพื่อใส่ในแผ่นพับ มันคือวิธีที่เมืองนี้ทำงานมาโดยตลอด คือการทำสิ่งที่วันนี้เราเรียกกันว่าความยั่งยืน ก่อนที่ใครจะต้องการคำเรียกสิ่งนั้นราวสองศตวรรษ

ของเล่นเหล่านี้ไม่มีมุมแหลม ส่วนเรื่องสี เราขอใช้ถ้อยคำของทางโรงงานเองแทนคำของเรา: "natural, non-toxic lac colours" (สีครั่งธรรมชาติที่ไม่เป็นพิษ) นั่นเป็นคำกล่าวของพวกเขา และเป็นของพวกเขา